تفاوت بین روان کننده و فوق روان کننده

فوق روان کننده ماده ای است که به یک محصول یا ماده برای افزایش انعطاف پذیری آن اضافه می شود. این می تواند محتوای آب را کاهش دهد و محصول را نرم تر کند. همچنین می تواند دوام و استحکام محصول را افزایش دهد.

فوق روان کننده ها به عنوان افزودنی برای بهبود کیفیت و دوام بتن استفاده می شوند. آنها می توانند به بهبود جریان پذیری بتن کمک کنند, جلوگیری از جداسازی ذرات در یک سوسپانسیون, و گیرش سیمان را به تاخیر می اندازد. آنها همچنین می توانند به کاهش نفوذپذیری بتن کمک کنند.

برخی از فوق روان کننده ها مصنوعی و برخی طبیعی هستند. آنها اغلب بر اساس لیگنوسولفونات هستند. مولکول های یک فوق روان کننده صدها برابر بزرگتر از مولکول آب هستند.

آنها معمولاً برای کاهش مقدار آب مورد نیاز در مخلوط بتن استفاده می شوند. آنها می توانند نسبت آب به سیمان را کاهش دهند, که می تواند مقاومت و دوام بتن را افزایش دهد. آنها همچنین می توانند انقباض بتن را کاهش دهند و روند هیدراتاسیون را طولانی کنند. آنها همچنین می توانند به کنترل دمای بتن در حجم های زیاد کمک کنند.

همچنین اغلب به عنوان یک وسیله کمکی در گچ استفاده می شود, لوازم آرایشی, و مواد پاک کننده. آنها معمولاً در حدود به سیمان اضافه می شوند 0.5-0.3% از وزن سیمان. آنها همچنین به عنوان یک ماده کمکی در تولید محصولات پلاستیکی استفاده می شوند.

دوز یک نرم کننده با آزمایش مخروط مارش تعیین می شود. می تواند از پنج تا بیست لیتر نرم کننده در هر متر مکعب بتن متغیر باشد. معمولاً در طول فرآیند اختلاط و در حین ریختن محل مخلوط می شود.

به روز رسانی خبرنامه

آدرس ایمیل خود را در زیر وارد کنید و در خبرنامه ما مشترک شوید