Dodatki do betonu lekkiego | Wysokowydajne środki spieniające do betonu komórkowego
Abstrakcyjny
antypęknięcie jest formą zniszczenia zbocza charakteryzującą się zarodkowaniem i propagacją obciążenia ścinającego, złamania mieszane, które powodują rozwarstwienie słabej warstwy na dużym obszarze. Powstała nieliniowa fala zapadnięcia może powodować zagrożenie lawinowe i wyzwalanie. W tym artykule obliczamy stan zaburzenia naprężenia generowanego przez prosty, model antypęknięcie. Pokazujemy, że generuje ona falę ścinającą o amplitudzie zależnej od wytrzymałości warstwy słabej i można ją interpretować w kategoriach koncentratora naprężeń Griffitha. Ta koncentracja naprężeń powoduje pęknięcia en-echelon, podobne do obserwowanych w terenie. Pokazujemy, że te pęknięcia en-echelon przyczyniają się do deformacji fali zapadnięcia na dużą skalę i w konsekwencji do wzrostu energii kinetycznej lawiny.
W modelach, w których zakłada się kruche pękanie, pęknięcie charakteryzuje się jednym parametrem wielkości, promień lub połowa długości pęknięcia, i unikalną charakterystyczną energię mechaniczną, zwaną energią pęknięcia V(R). Oprócz naprężenia przyłożonego do pęknięcia, energia ta jest również zależna od spójności, geometria, przyłożonego obciążenia i wszelkich wad materiałowych (np. pory).
W ciągłym opisie pola naprężeń w warstwie słabej energia mechaniczna antypęknięcie można podzielić na udział proporcjonalny do t2 i część proporcjonalną do s2. Do obliczenia stanu naprężenia wywołanego przez model używamy dwuwymiarowego kodu BEM antypęknięcie CB, i porównać je z naprężeniami normalnymi uzyskanymi metodą Eshelby'ego. W pobliżu antypęknięcie przechyl antypęknięcie rozwiązanie jest bardzo zbliżone do rozwiązania Eshelby'ego, but for any distance beyond this point the mismatch drops to less than 1%.