Стабилизатори на пена

стабилизатори на пена се хемиски соединенија кои го забавуваат спојувањето на меурите од гас во пената што ги прави постабилни и униформни. Овие стабилизатори се користат во храна и пијалоци.

Процесот на пенење се јавува кога воздухот се меша со течност и гасот е заробен од протеинските молекули наредени помеѓу водата и воздухот.. Хидрофобниот крај на протеините виси во водата, додека хидрофилните краеви се насочени кон воздухот формирајќи меур што личи на пена.

Наночестички како стабилизатор на пена

Наночестичките се широко признати по нивниот потенцијал да се применат во стабилизацијата на пената. Сепак, има неколку предизвици во употребата на наночестичките за оваа намена. Овие предизвици ги вклучуваат синтетичките правци, својствата на наночестичките и еколошките грижи (Рафати и сор., 2016).

Контролни параметри за стабилност на пена

Главните контролни параметри во стабилноста на пената ја вклучуваат големината на наночестичките, тип на наночестички, температурата на резервоарот, концентрација на сол и модификатори. Помалата големина на наночестичките може стабилно да остане на ламелите и да го спречи одводнувањето, додека поголемата големина би била тешка за одржување и зголемување на дијаметарот на наночестичките (Пуг, 1996; Синг и Моханти, 2015).

Меѓу различните видови наночестички, умерено хидрофобно (агол на контакт 90 степен) наночестичките беа оптимални за стабилизатори на пена. Тие го зголемија максималниот капиларен притисок, ја зголеми механичката цврстина на ламелите и формираше мрежна структура за да се минимизира дренажата на филмот, намалување на спојувањето на меурчиња и продолжување на времето на постоење на системот за пена.