โฟมคงตัว

ความคงตัวของโฟม เป็นสารประกอบทางเคมีที่ชะลอการรวมตัวกันของฟองก๊าซในโฟม ทำให้ฟองก๊าซมีความเสถียรและสม่ำเสมอมากขึ้น. สารเพิ่มความคงตัวเหล่านี้ใช้ในอาหารและเครื่องดื่ม.

กระบวนการเกิดฟองเกิดขึ้นเมื่ออากาศผสมกับของเหลวและมีก๊าซติดอยู่โดยโมเลกุลโปรตีนที่อยู่ในแนวระหว่างน้ำกับอากาศ. ปลายที่ไม่ชอบน้ำของโปรตีนจะห้อยอยู่ในน้ำ ในขณะที่ปลายที่ชอบน้ำจะชี้ไปในอากาศทำให้เกิดฟองที่ดูเหมือนโฟม.

อนุภาคนาโนเป็นโฟมคงตัว

อนุภาคนาโนได้รับการยอมรับอย่างกว้างขวางถึงศักยภาพในการนำไปใช้ในการรักษาเสถียรภาพของโฟม. อย่างไรก็ตาม, มีความท้าทายหลายประการในการใช้อนุภาคนาโนเพื่อจุดประสงค์นี้. ความท้าทายเหล่านี้รวมถึงเส้นทางสังเคราะห์, คุณสมบัติของอนุภาคนาโนและความกังวลเกี่ยวกับสิ่งแวดล้อม (ราฟาตี และคณะ, 2016).

พารามิเตอร์ควบคุมเพื่อความคงตัวของโฟม

พารามิเตอร์ควบคุมหลักในการรักษาเสถียรภาพของโฟม ได้แก่ ขนาดของอนุภาคนาโน, ประเภทของอนุภาคนาโน, อุณหภูมิอ่างเก็บน้ำ, ความเข้มข้นของเกลือและตัวดัดแปลง. อนุภาคนาโนที่มีขนาดเล็กสามารถคงอยู่บนแผ่นได้อย่างเสถียรและป้องกันการระบายน้ำ, ในขณะที่ขนาดที่ใหญ่กว่านั้นคงรักษาและเพิ่มเส้นผ่านศูนย์กลางของอนุภาคนาโนได้ยาก (พัค, 1996; ซิงห์และโมฮันตี, 2015).

ท่ามกลางอนุภาคนาโนประเภทต่างๆ, ไม่ชอบน้ำปานกลาง (มุมสัมผัส 90 องศา) อนุภาคนาโนมีความเหมาะสมที่สุดสำหรับ ความคงตัวของโฟม. พวกเขาเพิ่มความดันเส้นเลือดฝอยสูงสุด, เพิ่มความแข็งแรงเชิงกลของแผ่นและโครงสร้างเครือข่ายที่เกิดขึ้นเพื่อลดการระบายน้ำของฟิล์ม, ลดการรวมตัวกันของฟองอากาศและยืดเวลาการดำรงอยู่ของระบบโฟม.

การปรับปรุงจดหมายข่าว

ป้อนที่อยู่อีเมลของคุณด้านล่างและสมัครรับจดหมายข่าวของเรา